mihai.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    test
     
    Peter louter de leugenaar, deel 6

    Peter Louter de leugenaar, deel 6


    In januari al reageer ik op een blog van Peter en corrigeer een paar van zijn stellingen. Een citaat is zodanig afgekort dat Tariq Ramadan iets heel anders lijkt te zeggen dan in werkelijkheid: (26-01-2009 17:14). De punctuatie in het citaat is anders dan in de Engelse versie, wat tot een verschil in betekenis leidt: (26-01-2009 17:29). Daarna toon ik met verschillende citaten uit de oorspronkelijke tekst aan dat Ramadan iets totaal anders vertelt dan wat Peter in zijn blog beweert: (26-01-2009 19:42) De kritiek heeft enige effect, want Peter past zijn blog aan: (28-01-2009 15:02), alsnog onvoldoende om accuraat weer te geven wat Ramadan vertelt.
    Na deze onjuistheden citeert Peter Ramadan opnieuw en voegt zelf een stukje tekst aan het citaat toe: “(islamisering)”. Daarmee verandert Peter de betekenis van het citaat. Het nieuwe citaat komt zo overeen met Peters terugkerende thema: de Islam roept om een “oorlog” om in onislamitische omgevingen er alles aan te “doen om zo’n islamitische omgeving te realiseren”. Dat geldt ook voor Ramadan: zijn “streven is echter voor moslims een uitzondering te maken of onze wetten te islamiseren.”

    Ik controleer opnieuw Peter’s citaat en ontdek dat het citaat in de context een heel andere betekenis heeft dan Peter beweert. In werkelijkheid praat Ramadan daar over hoe de moslims zich moeten aanpassen in het Westen, niet hoe de moslims een oorlog moeten voeren om het Westen te islamiseren.

    Peter verwijdert vervolgens mijn citaat, dat zijn onjuistheid aantoont, met de volgende reactie: “Ik ben je een beetje moe, je hebt een tijdelijke ban. Ik wil niet gedwongen zijn om voortdurend de onzin die je bij elkaar fietst te weerleggen.”

    De ban en de verwijdering van mijn argumenten hebben me op het idee gebracht om een blog daarover te schrijven, zodat de lezers zelf kunnen beslissen of Peter juist of onjuist citeert.

    Is dit slechts een incident of doet Peter dat vaker? Mijn ervaring suggereert dat Peter regelmatig onjuistheden vertelt. Hier een paar voorbeelden:

    "Heeft hij [Ramadan] afstand genomen van de fatwa tegen Rushdie?"

    Hier suggereert Peter dat hij als Ramadan kenner weet dat Ramadan de fatwa tegen Rushdie niet heeft veroordeeld. Dat Peter alles van Ramadan weet, suggereert hij regelmatig: “Ik heb er zelf lang over gedaan om hem te leren lezen….Maar zijn werk ken ik inmiddels door en door

    Zelfs met deze deskundigheid blijkt dat Peter onwaarheden over Ramadan vertelt. Ramadan: "Above and beyond the fact that I immediately condemned the fatwa against Mr. Rushdie" Zie ook dit.

    Een ander voorbeeld uit een discussie: “Tariq Ramadan (de islamadviseur van de gemeente Rotterdam) is ook een aanhanger van de 'het is de schuld van het Westen-theorie', daarom vindt hij dat we veel meer imigranten [sic] moeten opnemen.” Na aandringen heeft Peter een citaat geproduceerd om 23-09-2007 21:38. Dit citaat is alweer in strijd met Peter’s claim. Het Engelse citaat staat volledig hier.

    Onder dit blog zegt Peter over Ramadan: “Het gedachtegoed van TR [Tariq Ramadan] behelst een voortzetting van dat van Al Banna in een nieuwe jas. Overheersing is het doel. Niet voor niets verklaart TR de absolute oorlog tegen het westers kapitalisme.”

    Na aandringen heeft Peter de pagina genoemd waar Ramadan “de absolute oorlog tegen het westers kapitalisme” zou verklaren. Op de genoemde pagina staat echter niks daarover. Ik heb hieronder (in de eerste reactie) het hele hoofdstuk uit Ramadan’s boek geplaatst, dus elke lezer kan dat controleren.

    In feite heb ik tot nu toe geen enkel citaat kunnen vinden, dat aannemelijk maakte wat Peter daarover vertelt.

    De laatste tijd weigert Peter zijn stellingen aannemelijk te maken. Hij zegt: “Ik blog vanuit waarneming en die bepaalt mijn blik op de wereld.” Zijn waarnemingen hoeven niet onderbouwd te worden want: “Het idee dat iets niet waar is omdat er geen statistieken zijn is natuurlijk flauwekul… Als je geen statistieken hebt, wil dat nog niet zeggen dat je gek bent.”

    En diegenen die om onderbouwing vragen zijn volgens Peter verblind door vijandigheid, ideologie, eigenbelang en schuldgevoelens: “Het probleem komt uit een andere hoek. Van mensen die uit vijandigheid iedere letter wegen en altijd wel iets vinden waar ze hun beoorvoordeelde [sic] kritiek aan op kunnen hangen.” In het kort: Peters waarneming is als argument voldoende en elke kritiek op hem is bevooroordeelde vijandigheid.

    Anderen hebben Peter ook aangesproken op de onjuistheid in zijn teksten. Soms plaatst hij een kleine rectificatie: “In het blog waar ik naar verwees heb ik ten onrechte aangenomen dat de gewraakte subsidies van OXFAM/Novib geheim werden gehouden. Dat was niet geheel juist.” Maar in dezelfde adem, kwalificeert hij diegenen die hem op onjuistheid hebben aangewezen:

    “De reacties onder mijn laatste blog over opiniebeïvloeding [sic] met subsidie van Oxfam/Novib, vormen in feite mooi studiemateriaal bij dit onderwerp. Het zichtbaar maken van een ‘beeldvormingsapparaat’ dat zich bedient van ‘neutrale’ dekmantelorganisaties, roept daar soms heftige reacties op. Als de ontmaskering zelf niet kan worden gecorrigeerd moeten de brenger van het slechte nieuws en de reageerders met een instemmende reactie het ontgelden.”

    In zijn laatste blog heeft Peter besloten om een reactie te geven op de kritiek van de laatste tijd en richtte zich vooral op mijn blog, waar ik de onjuistheid in zijn “islamisering”-citaat heb blootgelegd. Laten we Peters verdediging (of aanval) analyseren:

    Ten eerste valt hij mijn karakter op een paar plaatsen aan. “[Mihai Ticu die] inmiddels op het blog enige bekendheid heeft verworven als iemand die altijd gelijk heeft, althans nooit zal toegeven dat hij dat niet heeft.” Daarna wordt ik psychologisch geïnterpreteerd, met woorden zoals “opgewonden”, “obsessie” en “dwangmatigheid”:

    “Een obsessieve gedachte ligt ten grondslag aan de dwangmatige behoefte om me als leugenaar te ontmaskeren in de hoop dat ik het net als genoemde Y mijn blog zal opdoeken. Mij moet het leven zuur worden gemaakt en u moet er van overtuigd worden dat ik niet geloofwaardig ben.”

    Voor Peter is het ondenkbaar dat men enige kritiek op hem zou kunnen hebben, hij ziet daar een samenzwering achter: “Niet alleen Ticu, ook anderen passen dezelfde tactiek toe, waardoor ik het gevoel had dat er sprake was van een gezamenlijke aanpak. Dat bleek nog waar te zijn ook.”

    Peter levert echter ook deze keer alweer geen bewijs voor het complot. Het feit dat ik lezers adviseer om Peters teksten te controleren en van hem te eisen dat hij zich aan de regels van aan fatsoenlijk debat houdt, is voor hem voldoende om aan te tonen dat hij achtervolgd wordt. Het feit dat ik het advies in het openbaar heb gebracht en niet via e-mail of telefoon, doet er voor hem niet toe; het is nog steeds een samenzwering. Zijn ander bewijs voor het complot is dat ik het verwoorde advies niet heb ontkend: “nb. de verbazende [sic] tekst van het door Ticu geschreven advies wordt door hem in de discussies geenzins [sic] ontkent.”

    Na deze aanval op de persoon en de neiging zichzelf als slachtoffer van een samenzwering te beschouwen, moeten we ook zijn inhoudelijke argumenten bekijken:

    “Het lezen van Tarig Ramadan’s teksten is niet simpel. Ik heb er zelf lang over gedaan om hem te leren lezen. Er staat zelden wat er staat en teksten moet je vaak lezen vanuit de betekenissen die weer elders in zijn boek te vinden zijn. Maar zijn werk ken ik inmiddels door en door. In een aantal blogs heb ik dat ook laten zien.”

    Wat we hierboven lezen is het volgende. Het feit dat het citaat in de context NIET volgens Peters lezing geïnterpreteerd kan worden, is geen bewijs dat Ramadan bedoeld heeft wat het citaat zegt. Want in de tekst staat niet wat in de tekst staat. Je moet er veel tijd aan spenderen en eerst een ingewijde zijn voordat je kan begrijpen dat Ramadan iets kwaadaardigs bedoelt, zelfs als dat niet uit de tekst naar voren komt. Peter meent dat hij zijn deskundigheid heeft bewezen in de andere blogs die hij over Ramadan heeft geschreven:

    “De islamisering van het Westen komt in andere blogs van mijn hand over Tariq Ramadan aan de orde. Zoals bijvoorbeeld het feit dat hij vind [sic] dat moslims de bestaande economische orde moeten veranderen waardoor de rente (riba) verdwijnt.” 

    Peter beweert dat de Nederlandse wetgeving wordt geïslamiseerd: “Moslims kunnen van het in Nederland geldend erfrecht afwijken door een testament te maken met afwijkende bepalingen.” Het is echter genoeg om de eerste de beste krant te openen om te zien dat de moslims geen afwijkende bepalingen in het erfrecht hebben veroorzaakt:

    “Binnen het bestaande contract- en erfrecht kunnen moslims in Nederland bijvoorbeeld goed uit de voeten, zegt de Amsterdamse arabist en jurist Ruud Peters (66)... ‘Als een moslim wil dat zijn dochter de helft erft van wat zijn zoons krijgen, zoals de sharia voorschrijft, dan zal geen notaris daar moeilijk over doen.’ De Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie bevestigt deze praktijk.” - Elsevier, 24 oktober 2009

    Deskundigheid is echter pas een feit ná het brengen van duidelijke argumenten en bewijzen. Maar als men Peters blogs steekproefsgewijs controleert, zijn deze argumenten onjuist. Voor elk voorbeeld van onjuistheid beroept Peter zich op zijn andere blogs en citaten, die zouden bewijzen dat hij deskundig is. Hierboven beroept hij zich bijvoorbeeld op zijn bewezen “absolute oorlog tegen het westers kapitalisme.” Voor deze oorlog, hebben we echter eerder gezien, kan Peter ons ook geen bewijs aanleveren.

    Daarna, zegt Peter, moet men niet lezen wat er in de tekst staat, maar het geheel vanuit een bredere context bekijken, die Peter als enige meent te kunnen zien.

    Ik zou een analogie willen maken met Peters argument. Peter komt ons vertellen: “Jongens, kijk hier is een zwarte zwaan. Dit is het bewijs dat alle zwanen zwart zijn.” Maar diegene die de zwaan van dichterbij bekijkt, ziet dat hij geschilderd is, dat zich onder de verf nog steeds een witte zwaan bevindt. Dit gebeurt een paar keer. Als je Peter bekritiseert, reageert hij met: “Deze zwanen lijken wit te zijn, maar als je vanuit de hoogte kijkt, zie je dat ze allemaal zwart zijn; ik heb ze nu slechts zwart geschilderd om het jou gemakkelijker te maken dit waar te nemen. Dat kan je ook goed zien als je naar de zwarte zwanen kijkt, die ik je in het verleden heb laten zien. Bovendien lees ik wat vijandigheid in je reactie. Bepaalde waarheden mogen nu eenmaal niet worden gezegd, worden niet geaccepteerd en zijn verboden.” (Let Op: in deze alinea zijn geen echte citaten van Peter gebruikt, maar slechts een analogie van zijn argument).

    Dus na een analyse van zijn verweer ontdekken we dat er niet veel in zit. Een aanval op de persoon, een samenzweringstheorie, een beroep doen op slachtofferschap, geen enkel inhoudelijk argument, slechts een onjuist voorbeeld van islamisering. Lees zelf zijn verweer en zoek goed naar een inhoudelijk argument.

    Conclusie:

    Iedere keer dat Peter één van zijn argumenten voor mij controleerbaar heeft gemaakt, bleek zijn informatie onjuist. Maar Peter maakt zijn argumenten de meeste keren oncontroleerbaar. Zijn argumenten berusten in dit geval op zijn eigen waarneming, op de door hemzelf opgeroepen deskundigheid, op zijn esoterische gift om iets anders in de teksten te ontrafelen dan wat de gewone lezer kan waarnemen. Dus controleer maar af en toe wat Peter zegt en zie voor jezelf. En vooral blijven vragen om bewijzen.

    Reacties

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl